więcej aktualności...    

 

55-lecie SP15

 
 

 
                

 

Wiadomość wysłana w przyszłość - do Kapsuły Czasu


 

W piątek, 24 kwietnia w Szkole Podstawowej nr 15 w Olsztynie świętowano jubileusz 55-lecia szkoły.

Uroczystość rozpoczęła Pani Dorota Romanowska - wicedyrektor SP15:

"Witam zaproszonych gości oraz całą społeczność szkolną.
Zebraliśmy się dzisiaj tym miejscu, aby świętować 55 – te urodziny naszej Szkoły.
Zanim rozpocznie się jubileuszowa uroczystość, chcielibyśmy upamiętnić ten ważny dla nas dzień niespotykanym dotąd w naszej tradycji wydarzeniem.
Kapsuła czasu będzie świadectwem naszej teraźniejszości. Komunikatem i przesłaniem dla potomnych, którzy w przyszłości, nie wcześniej jednak niż na 100 – tne urodziny 15 – tki dotrą do tej przesyłki.
Naszą intencją jest, aby Ci, którzy przyjdą po nas, otwierając kapsułę, jak w zaczarowanym zwierciadle ujrzeli naszą codzienność, pracę, pasje, zainteresowania, mentalność, osobowość i tożsamość. Nasze radości, smutki, a także przedmioty, które otaczały nas każdego dnia.
Bardzo proszę Panią Dyrektor Zofię Barbarę Bogacz o włożenie do kapsuły eksponatów, które uważa za ważne dla przyszłych pokoleń.
Zapraszam również reprezentantów wszystkich klas do przechowania wybranych przez siebie rzeczy."
 

"Zdjęcia klasowe, krótkie charakterystyki uczniów, dzisiejsza prasa i strona internetowa szkoły zgrana na na pamięć USB – to tylko niektóre z przedmiotów, które znalazły się w zakopanej kapsule czasu.

Taką pamiątkę po sobie zostawili uczniowie Szkoły Podstawowej numer 15 w Olsztynie, szkoły która w tym roku obchodzi swoje 55-lecie." - czytamy na stronie Radia Olsztyn.

http://ro.com.pl/kapsula-czasu-swiadectwem-55-letniej-historii-sp15/01203492

Uroczystość jubileuszu uświetniło wielu wspaniałych gości, wśród nich Pan Jarosław Słoma - Zastępca Prezydenta Miasta Olsztyna, Pani Monika Rogińska - Stanulewicz - Wiceprzewodnicząca Rady Miasta Olsztyna, Pani Anna Maria Jankowska - Inspektor Wydziału Edukacji, Pani Teresa Taradejna - Dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I i II ST Fryderyka Chopina, Pani Jolanta Sołowiej - Wicedyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I i II ST Fryderyka Chopina, Pan Henryk Sienkiewicz - Wicedyrektor W-MODN, Pani Agnieszka Spikert - Konsultant W-MODN oraz dyrektorzy zaprzyjaźnionych Szkół Podstawowych Olsztyna.

Szczególnie ciepło i z olbrzymią radością powitaliśmy Panią Hannę Hirsz - dyrektora szkoły z roku 1990/1991 oraz Panią Marię Surynowicz  - wicedyrektor współpracującą z Panią Marianną Lelińską - dyrektorem w latach 1975 - 1990, jak również wszystkich  nauczycieli emerytów i pracowników niepedagogicznych.

Pani Maria Surynowicz - wicedyrektor w latach 1978 - 1990

Gorąco powitaliśmy nauczycieli, uczniów, rodziców, pracowników oraz przyjaciół naszej szkoły, którzy zaszczycili swoją obecnością naszą uroczystość.

Z wystąpienia Pani Dyrektor Zofii Barbary Bogacz:

"Panie Prezydencie, Szanowni Państwo, Drodzy uczniowie


            Nie pierwszy już raz mamy zaszczyt gościć Państwa na urodzinach naszej szkoły. Dziś 15-stka kończy 55 lat. Nasza szkoła stała się szacowną, doświadczoną damą. Jednak wiek to nie tylko liczba, ale przede wszystkim bogactwo doświadczeń, a w naszym przypadku również mądrość wielu pokoleń nauczycieli i uczniów. Dzisiaj nasza 15-stka ma już nie jedną zmarszczkę i kilka siwych włosów (na przykład stare boisko!), ale nadal emanuje radością uczniów i zaraża entuzjazmem nauczycieli, rodziców i pracowników niepedagogicznych. To właśnie niezwykła pasja przede wszystkim licznych pokoleń pedagogów składa się na obraz 15-stki, jaki widzimy dzisiaj. Patrząc na 55 lat historii naszej szkoły nie sposób nie dostrzec zmian - kiedyś w powietrzu unosił się pył kredy, dzisiaj unosi się pomruk pracujących komputerów, projektorów, tablic multimedialnych. Uczniowie na przerwach nie grają już w kapsle tylko w najnowsze gry na swoich ajpodach. Jedno jednak przez te wszystkie lata nie zmieniło się: oddanie i zaangażowanie, z jakim nauczyciele i pracownicy administracji, obsługi, rodzice tworzyli i nadal tworzą historię naszej Szkoły. To oni właśnie niezwykłą postawą, talentem pedagogicznym utorowali drogę do dzisiejszych sukcesów 15-stki.

Zdjęcia, prace uczniów, które włożyliśmy dzisiaj do kapsuły czasu mają pokazać następnym pokoleniom, jaka dzisiaj jest nasza szkoła i jacy są jej uczniowie. Jak jednak pokazać coś, co zawsze stanowiło i nadal stanowi trzon i serce naszej szkoły: duszę około 300 nauczycieli i pracowników niepedagogicznych, którzy na przestrzeni ostatnich 55 lat pracowali w naszej szkole. Były to i nadal są osoby twórcze, kreatywne, poszukujące najlepszych rozwiązań. Otwarte i wrażliwe na potrzeby dzieci. Dzięki ich entuzjazmowi i zaangażowaniu udało się stworzyć Naszą Szkołę taką, jaką widzimy dzisiaj – już nie najmłodszą, ale nowoczesną, umiejącą sprostać wyzwaniom, ciągle poszukującą a przede wszystkim przyjazną, kolorową i gotową na to, co przyniesie przyszłość.

Nie sposób wymienić dziś wszystkich wspaniałych pedagogów i pracowników, ani wyliczyć tego, co zrobili dla naszej szkoły. W tym miejscu pragnę wyrazić uznanie i szacunek dla dyrektorów, którzy na przestrzeni lat nadawali naszej szkole wyjątkowy charakter.

Pierwsi kierownicy szkoły – p.Zofia Fuchs (której nie ma już wśród nas), p.Tadeusz Domański i p.Halina Wawrzyniak. To Oni podjęli trud tworzenia placówki od podstaw. Niestety, zdrowie zatrzymało Panią Halinę w domu, ale w tej chwili jest z nami sercem i myślami. Pani Halina Wawrzyniak kierowała szkołą na przełomie lat 60 i 70 kiedy to w naszej, nie największej w końcu placówce, uczyło się aż 1414 uczniów, o prawie trzykrotnie więcej niż dzisiaj!.

Lata 1975 – 1990 to okres kierowania szkołą przez p. dyrektor Mariannę Lelińską, która jest razem z nami, z nami są również p. Maria Surynowicz i p. Hanna Hirsz – wicedyrektorki. Lata 75-90 to okres budowania tożsamości naszej szkoły – wtedy właśnie otwarto Izbę tradycji, po naszych korytarzach często przechadzała się Maria Zientara – Malewska. Wtedy też rozpoczęła się tak dla nas ważna i bliska współpraca z Państwową szkołą muzyczną, która trwa.

W 1990 r na rok władzę w szkole przejęła p. dyrektor Hanna Hirsz, i jak sama wspomina początek lat 90tych, to bardzo ciężki okres pełen zmian i niepewności. Zarówno pani dyrektor Hirsz jak i całe grono pedagogiczne musiało odnaleźć się w nowej rzeczywistości i sprostać nowym stawianym przed nimi wymaganiom i obowiązkom (niekoniecznie dydaktyczno-wychowawczo, opiekuńczym).

W latach 1992 – 2007 funkcję dyrektora pełni p. Grażyna Soroka. To czas reformy szkolnictwa, i czas wielu inicjatyw. Przede wszystkim pożegnaliśmy nastolatki i staliśmy się 6 – letnią szkołą podstawową, W szkole powstaje Klub Europejski, a w ramach projektów Socrates Comeniu nawiązujemy nowe kontakty i przyjaźnie z nauczycielami i uczniami z Grecji, Włoch, Turcji, Hiszpanii, Finlandii, Rumunii. Poradziliśmy sobie również w chwilach grozy, kiedy to szkoła musiała zostać ewakuowana po fałszywym alarmie bombowym.

Kiedy w roku 2007 podjęłyśmy się razem z wicedyrektor Dorotą Romanowską kierowania szkołą, wiedziałyśmy że będzie to zaszczyt , ale i wyzwanie.. Pomimo obaw i niepewności, jednego byłyśmy pewne – mamy wspaniały zespół nauczycieli, pracowników niepedagogicznych i oddanych rodziców. Razem na pewno uda nam się kontynuować piękną tradycję naszej szkoły. Wiedziałyśmy również, że oddanie i zaangażowanie, poświęcenie tych, którzy dawniej pracowali i uczyli się w 15-tce, a dziś nas dopingują i wspierają nasz rozwój dodadzą nam, jak również obecnym nauczycielom, uczniom – wiary w siebie, odwagi, a czasami nawet skrzydeł.

Dziś w przeszłość przenoszą nas wspomnienia, a w przyszłość marzenia."

"Olsztyńska SP 15 obchodzi dzisiaj (24.04) swoje 55-lecie. Podczas uroczystości oddano hołd Wojciechowi Kętrzyńskiemu - naukowcowi i patriocie - patronowi szkoły.
Z tej okazji m.in. przed budynkiem szkoły zakopano kapsułę czasu, w której ukryto listę pracowników szkoły i aktualne egzemplarze lokalnej prasy, w tym piątkowy numer Gazety Olsztyńskiej. Te pamiątki przeszłości zostaną odnalezione za kilkadziesiąt lat." - czytamy na stronie Gazety

http://olsztyn.wm.pl/264253,Obchody-55-lecia-SP-15.html#axzz3YFIFxzzY

W telewizji pojawia się facet w skórzanej marynarce z rękoma charakterystycznie założonymi na piersiach. Opowiada o historii w sposób, w jaki nikt przed nim tego nie robił. Wciąga. Przykuwa uwagę. Intryguje. To Bogusław Wołoszański - sensacja XX wieku krajowej telewizji.

Mijają lata i choć co rusz pojawiają się jacyś naśladowcy, to każdy, kto choć raz oglądał "Sensacje XX wieku", wie, że styl narracji Wołoszańskiego jest nie do podrobienia.

A jednak...szkoda, że Państwo teraz tego nie widzą i nie słyszą...

"Sensacje Warmii i Mazur"

Witamy w kolejnym odcinku „Kroniki Warmii i Mazur”. Tym razem prześledzimy losy jednej z najstarszych szkół Olsztyna – słynnej „piętnastki” z ulicy Kętrzyńskiego.
Dlaczego właśnie ta szkoła? Bogata tradycja, liczne osiągnięcia, wybitni absolwenci, świetni uczniowie. No i nie zapominajmy o patronie tej szkoły – Wojciechu Kętrzyńskim.
Dzisiaj pokażemy Państwu jak powstała szkoła. Zobaczymy nagrania z kronik filmowych, pokazujących najważniejsze wydarzenia z dziejów „piętnastki”.
Przenieśmy się zatem w lata 60 te. Reporterowi Olsztyńskiej Kroniki filmowej udało się porozmawiać z kierownikiem budowy – Stanisławem Giedrysiem oraz z panią Haliną Wawrzyniak – dyrektorem SP 15 w Olsztynie...

Nie ma dla szkoły ważniejszego wydarzenia niż nadanie imienia. Szkoła zyskuje swoją tożsamość.

W 1965 roku olsztyńska „piętnastka” otrzymała imię Wojciecha Kętrzyńskiego. Zastanawiają się Państwo skąd ten wybór?
Popatrzmy. Jest rok 1856. Wojciech Kętrzyński przebywa na stancji w Kętrzynie. Jest studentem. Właśnie otrzymał list od swojej siostry Wilhelminy...

Drogi Wojciechu.
Pamiętasz, jak ojciec nasz lubił opowiadać nam, dzieciom o Polsce, o dziadku i o babce Jezierskiej. Jak opowiadał o polskich miastach, a szczególnie o Gdańsku, gdzie chciał nas kiedyś zabrać. A pamiętasz, jak kiedyś podsłuchaliśmy, jak ze sługą naszym rozmawiał po polsku.
Otóż miałam niedawno papiery po ojcu i przekonałam się, że ojciec był Polakiem, że mamy polskie nazwisko, że więc i my nie jesteśmy Niemcami, lecz Polakami.

Panowie! Właśnie otrzymałem list od siostry. Zawiadamia mnie, że jesteśmy Polakami. Po przeczytaniu tych słów zaszedł nagle przewrót w umyśle moim i mym sercu. Przypomniałem sobie znów swoje polskie nazwisko, opowiadanie ojca i jego życzenie, abym nauczył się po polsku, jednym słowem uczułem się Polakiem.

Wiarę, mowę ukraść mi mogliście, ale serca z piersi nie wyrwiecie. Serce me zostanie na zawsze polskie.

Przenieśmy się w czasie. Jesteśmy znowu przy ul. Kętrzyńskiego 10 w Olsztynie. W gmachu „piętnastki” wielkie poruszenie.

Właśnie odbywa się uroczystość nadania szkole imienia Wojciecha Kętrzyńskiego. Wiemy już, że to dobry wybór.

Posłuchajmy relacji Gazety Olsztyńskiej, rocznik 1965, z tej uroczystości...

Jest rok 1968. W historii szkoły zapisał się on obchodami roku Wojciecha Kętrzyńskiego. Uroczystość uświetnił wnuk naszego bohatera, pracownik ambasady polskiej w Paryżu...

„Jak pamiętam z rozmów w domu rodzicielskim Wojciech Kętrzyński był dla wszystkich swoich bliskich wzorem pracowitości, obowiązkowości i gorącym przyjacielem młodzieży, która skupiała się wokół niego. Życzę sobie bardzo gorąco, by młodzież szkoły imienia Wojciecha Kętrzyńskiego spełniała zawsze ten testament życia swego Patrona: czynnie kochać własną Ojczyznę, pracować i zdobywać wiedzę, umieć ją przekazać wszystkim wokół”.

W 1968 r. wmurowano tablicę pamiątkową w Wysokiej Bramie.

To tam uwięziono Kętrzyńskiego, po aresztowaniu za przemyt broni. Zapraszam do dziewiętnastowiecznego Królewca...

Furmanki przejechały przez Olsztyn, ale transport został zatrzymany w Jarotach. Eskortę wozów osadzono w olsztyńskim więzieniu w Wysokiej Bramie. Wojciech Kętrzyński został aresztowany 17 października 1863 roku i osadzony w areszcie śledczym w Berlinie. Proces odbył się 22 kwietnia 1864 roku...

I znowu XX wiek. Rok 1974. Prawykonanie hymnu . Popatrzmy jak wyglądało prawykonanie tej pieśni... Na sali obecne są: autorka słów Maria Zientara – Malewska oraz kompozytorka: Zofia Pawlik...

Mijają lata. Olsztyńska „piętnastka” żyje we wspomnieniach swoich pracowników i uczniów.
(Filmik z nagraniami wspomnień z monografii)
Przełom XX i XXI wieku to czas ważny dla szkoły. Nowe wnętrza, nowe technologie, nowe metody nauczania. Miło patrzeć, jak zmienia się nasza bohaterka. ( prezentacja)
Popatrzmy też, jak zdolnych ma uczniów...

24 kwietnia 2015 r., w 55 rocznicę powstania szkoły, w „piętnastce” zakopano kapsułę czasu.
Kto ją odkryje? Jak zmieni się szkoła za 50 kolejnych lat?..... To już temat na kolejny odcinek.
A dzisiaj to już koniec. Zapraszam na kolejny odcinek.


 

zdjęcia 55-lecie       zdjęcia 55-lecie

Z kart historii

Historia szkoły           Zdjęcia          Kalendarium wydarzeń

 

strona główna